Badania sugerują, że trwający od kilkudziesięciu lat spadek palenia tytoniu w Anglii niemalże ustał od czasu pandemii.

Z badania wynika, że ​​tempo spadku spadło z 5,2% w latach poprzedzających pandemię do zaledwie 0,3% w okresie od kwietnia 2020 r. do sierpnia 2022 r.

Główny ośrodek badawczy stwierdził, że prawdopodobnie więcej młodych ludzi zaczęło palić i że potrzebne są pilne działania.

Rząd oświadczył, że podejmuje „odważne działania”, aby uczynić Anglię wolną od dymu, w tym podniesienie ustawowego wieku.

Na podstawie badań przeprowadzonych na 101 960 reprezentatywnych dla populacji dorosłych badacze oszacowali, że w czerwcu 2017 r. 16,2% paliło papierosy, zaś na początku pandemii w marcu 2020 r. odsetek ten spadł do 15,1%, ale w sierpniu 2022r. było to tylko 15%, i spadek ten utrzymuje się na stałym niskim poziomie.

Rady ostrzegają premiera przed widmem gwałtownego wzrostu liczby skutecznych bankructw, chyba że w ostatniej chwili podejmie on interwencję mającą na celu poprawę przyszłorocznych rozliczeń finansowych samorządów lokalnych.

List przywódców rad do Rishiego Sunaka podkreśla bezpośrednie zagrożenie dla stabilności finansowej i wsparcia dla najbardziej bezbronnych dorosłych i dzieci.

Analiza proponowanego porozumienia finansowego przeprowadzona przez Special Interest Group of Metropolitan Authorities (Sigoma), która reprezentuje 47 rad w tym z najbardziej potrzebujących obszarów Anglii, wskazała szereg błędów w propozycjach rządu.

Sigoma powiedziała, że ​​całkowita alokacja w wysokości 64 miliardów funtów z Departamentu Wyrównania, Mieszkalnictwa i Społeczności zwiększy budżety o około 4 miliardy funtów w roku 2024/25.

Ten roczny wzrost o 6% „nie wystarczy, aby naprawić sytuację finansową, w jakiej znajdują się rady.

Według oficjalnych danych duży spadek stopy inflacji oznacza, że ​​w ciągu trzech miesięcy poprzedzających październik płace od września 2021r. realne rosły w najwyższym tempie.

Urząd Statystyczny Krajowy (ONS) podał, że płaca podstawowa była o 7,3% wyższa w porównaniu z tym samym okresem ubiegłego roku.

Szczegółowe dane ONS pokazały, że w tym samym okresie trzech miesięcy bezrobocie pozostało na niezmienionym poziomie 4,2%.

Dyrektor ds. statystyk gospodarczych ONS, , powiedział: „Nasze dane dotyczące rynku pracy w dalszym ciągu pokazują zasadniczo niezmieniony obraz, a proporcje osób zatrudnionych, bezrobotnych oraz osób, które nie pracują ani nie szukają pracy, niewiele zmieniły się w porównaniu z poprzednim kwartałem”.

„Znowu spadła liczba ofert pracy. Jest to obecnie najdłuższy okres spadku na rynku pracy w historii, dłuższy niż bezpośrednio po pogorszeniu koniunktury w 2008 roku”.

„Niemniej jednak liczba wakatów nadal utrzymuje się znacznie powyżej poziomu sprzed pandemii”.

„Chociaż roczny wzrost zarobków w ujęciu gotówkowym pozostaje wysoki, istnieją pewne oznaki, że presja płacowa może ogólnie osłabnąć”.

„Jednakże w miarę szybszego spadku inflacji płace realne nadal rosną”.

Jest to trend, na którym skupi się Bank Anglii, dążąc do ochłodzenia wzrostu płac, aby pomóc osiągnąć cel redukcji  poziomu inflacji do 2%.

Nowe badanie wykazało, że najbliższe wybory będą najbardziej nierówne od 60 lat ze względu na rosnące różnice w frekwencji wyborczej ze względu na wiek, dochody, klasę, posiadanie nieruchomości i pochodzenie etniczne.

Instytut Badań nad Polityką Publiczną (IPPR), centrolewicowy zespół doradców, odkrył, że w latach sześćdziesiątych różnica w frekwencji między grupami społecznymi była znikoma, ale do 2010 r. wzrosła do 18 punktów procentowych między grupą najlepiej zarabiających – czyli osób, które bardziej są skłonni do głosowania – i przedstawicieli przeciwnej mniej zamożnej grupy społecznej.

Do 23-punktów wzrosła różnica między posiadaczami domów – którzy częściej głosowali – a najemcami,  zaś różnica między absolwentami a tymi, którzy nie studiowali wyniosła 15-punktów. 28 procent więcej głosowało osób w wieku 61 lat i starszych w porównaniu do osób w wieku 18–24 lat.

Jedna trzecia osób o najniższych dochodach była około trzy razy bardziej skłonna twierdzić, że nie warto głosować w porównaniu do jednej trzeciej osób o najwyższych dochodach, podczas gdy najemcy również ponad dwukrotnie częściej niż właściciele domów twierdzili to samo.

W badaniu przeanalizowano także osoby, które miały kontakt z politykami i stwierdzono, że co trzeci absolwent uczelni wyższych miał bezpośredni kontakt z politykiem w porównaniu z jedną na siedem osób bez dyplomu.

W badaniu nie sprawdzono, czy na różnicy w frekwencji najwięcej czerpią konserwatyści czy Partia Pracy, chociaż starsi wyborcy częściej wybierają torysów niż Partię Pracy.